Julia van Rooij vindt haar ritme terug op de golven van Bali

Door een afgescheurde kruisband miste Julia van Rooij (23) de World Surfing Games in Biarritz. De Leidse PABO-studente was erg teleurgesteld, maar zette daarna alles op alles om te herstellen van haar knieoperatie. In het exotische Bali werkt ze hard aan herstel en zoekt ze haar finesse in het surfen terug.

NATASHA SMIT

CANGGU- Met haar blonde haren zwiert Julia van Rooij over het strand ‘Berawa’ op Bali. In haar eentje zwerft ze over het Indonesische eiland op zoek naar de beste golven. ,,Je bent hier nooit alleen,’’ zegt ze gelijk. ,,Ik vind het geweldig om in mijn eentje te reizen. Dan ontmoet je veel meer mensen en maak je veel meer mee, dan als je met zijn tweeën of drieën reist. Dat vind ik niet moeilijk; in El Salvador heb ik vorig jaar gemerkt dat ik prima voor mezelf kan zorgen.’’

Ze groeide op het boerenplatteland van Groningen op. Dat is niet een omgeving dat bekend staat om haar hoge golven en de enige zee die je daar vindt, dat is de doorgaans kalme Waddenzee. Toch werd Van Rooij op haar twaalfde gegrepen door het surfvirus. Met haar ouders en haar broertje was ze onderweg naar een duikvakantie in Portugal, toen de familie met autopech strandde in Bordeaux. ,,We konden niet meer verder,’’ vertelt Van Rooij, als ze bij het Solid Surf huis in Canggu met haar voeten in het zwembad bungelt. Ze heeft een deal gesloten met Jordy Robers, de eigenaar, waardoor ze een week gratis in Canggu mag verblijven. Veel geld heeft de PABO-studente niet, maar vindingrijk is ze wel.

,,Mijn broertje en ik vonden het helemaal niet erg dat we toen niet verder konden rijden,’’ zegt de blonde surfster. ,,Wij ontdekten al gauw de hoge golven bij Carcans en vanaf de eerste dag waren we daar niet meer weg te slaan. Voor 100 euro kochten we een tweedehands surfboard en daarop hebben we, afwisselend, leren surfen. Mijn broer was vier jaar ouder dan ik, dus hij had het board wat vaker dan ik. Na lang zeuren kreeg ik een eigen surfboard van mijn ouders.’’

Bij haar studiekeuze wist Van Rooij gelijk waar ze heen wilde: naar zee. Ze verruilde het platteland in voor een kamer in de stad: Leiden. Dat klinkt mooi, maar het meisje uit Groningen moest wennen aan het snelle leven van Leiden. ,,Ik keek de kat uit de boom,’’ vertelt ze. ,,In het begin vond ik het erg spannend om zo op mijn zeventiende in mijn eentje in Leiden te wonen. Mijn studie fysiotherapie sloeg ook niet zo aan en na vier maanden stopte ik met mijn studie en vond ik een baantje als pizzabezorger.’’

Inmiddels heeft de blondine een studie gevonden die wel bij haar past (de PABO) en kan ze vanuit Leiden met hartenlust haar geliefde sport beoefenen: het golfsurfen. In 2011 werd Van Rooij al een keer kampioen van de Benelux en afgelopen jaar had ze haar zinnen gezet op de World Surfing Games in Biarritz. Ze had zich al bijna voor het prestigieuze evenement gekwalificeerd, toen een afgescheurde kruisband in november roet in het eten gooide. ,,Ik baalde zo,’’ vertelt ze. ,,Even dacht ik er over na om gewoon hard te trainen en te kijken hoe het zonder kruisband zou gaan. Maar al gauw besloot ik om me te laten opereren. Dat betekende echter wel dat ik negen maanden moest revalideren.’’

Die revalidatieperiode is nu bijna voorbij en de blonde surfster brengt de laatste maanden van haar herstel door op het exotische Bali. Onder de tropische zon zoekt zij haar weg terug naar de top. ,,Mijn herstel gaat boven verwachting,’’ zegt ze. ,,Mijn fysiotherapeut vond het wat snel om nu al naar Bali te gaan, maar ik pas goed op en ik heb bijna geen pijn meer in mijn knie. Ik vind het heerlijk om na al die tijd weer te kunnen surfen.’’

Gepubliceerd in het Leidsch Dagblad.