natasha Smit

Some personal insights

Sacha Bongaertz leerde omgaan met heftige reuma en surft nu Nazaré

,,t Is bizar als je bedenkt waar ik vandaan komt.”

Sacha Bongaertz (28) had als kind nooit durven dromen dat hij zulke hoge golven zou surfen. Als klein jochie kreeg hij zo last van reuma dat hij nauwelijks meer kon lopen. ,,Ze dachten zelfs dat ik in een rolstoel terecht zou komen,’’ vertelt hij. Door veel te surfen is hij er fysiek echter weer bovenop gekomen en surft hij nu zelfs werelds hoogste golven in Nazaré.

Als je Bongaertz van de huizenhoge golven in Portugal af ziet razen, dan denkt niemand aan dat kleine jochie van vroeger dat last had van hevige reuma. Dat bij verjaardagen van de ene naar de andere plek moest worden getild, omdat hij niet op zijn benen kon staan. Nee, op het strand van Nazaré staat een atleet, een stoere surfer die de strijd aan gaat met de hoogste en gevaarlijkste golven ter wereld. Een man die een kick haalt uit het surfen van reuzenachtige golven en daarvoor  zijn grenzen verlegt. Een surfer uit Scheveningen die een plekje heeft veroverd tussen werelds beste surfers.

,,Het is bizar als je bedenkt waar ik vandaan kom,’’ zegt Bongaertz. ,,Ik ben alleen maar dankbaar dat het zo heeft kunnen lopen en dat ik dit nu mag doen. Dat had ik vroeger nooit gedacht.’’

 

 

Sacha Bongaertz groeide op in Scheveningen en was als kind al sportief. Hij deed aan atletiek en blonk daarin uit. Tot hij op zijn negende ineens last kreeg van hevige reuma en daardoor nauwelijks meer kon lopen. ,,Van een sportief jochie veranderde ik in een invalide kind dat bijna niet meer van de bank af kwam. Ik had zo last van ontstekingen in mijn handen en voeten, dat ik bijna niet meer op mijn benen kon staan. Ik moest overal mee stoppen en voelde me echt gehandicapt.’’

,,Doordat ik nauwelijks meer bewoog, raakte ik ook al mijn spieren kwijt en kwam er nog meer druk op mijn gewrichten te staan. Op een gegeven moment moest ik zelfs overal naartoe worden getild en vroeg men zich af of ik niet voor de rest van mijn leven in een rolstoel zou zitten. Bij sommige kinderen gaat die jeugdreuma over, maar bij anderen is het blijvend. Tot mijn twaalfde werd het niet veel beter en was ik regelmatig in het ziekenhuis te vinden. Alleen het trainen met de fysio in het zwembad ging goed. Door het bewegen in het water werden mijn gewrichten soepeler en kon ik ook beter lopen. Achteraf vind ik het raar dat we dat niet vaker hebben gedaan.’’

Op zijn dertiende kwam Bongaertz met het golfsurfen in aanraking en dat heeft hem gered. Bij de stoere watersport had hij gek genoeg geen last van zijn gewrichten. Sterker nog, zijn lichaam werd er alleen maar sterker door. ,,Ik had eindelijk iets gevonden waarbij ik geen last had. Waarbij ik me niet gehandicapt voelde en me kon meten met de andere jongens. Ik kon zonder problemen vier uur achter elkaar surfen. Dat gaf me in mentaal en fysiek opzicht zo’n boost. Er ging een nieuwe wereld voor me over. Ik vond het surfen en het leven wat daarbij hoorde zo vet. Ik wilde ook de wereld over reizen en op de mooiste plekken op aarde surfen. Dat surfen gaf me echt een nieuwe reden om voor te leven.’’

 

 

Toch blijft het bijzonder. Door het surfen leerde Bongaertz omgaan met zijn reuma. In het water kon hij vrij en gewichtsloos bewegen en daar werd hij sterker door. ,,Vroeger waren mijn handen altijd dik en opgezwollen en kon ik bijna niet op mijn voeten staan. Ik heb nog steeds wel last van reuma en bij vlagen komt het ook nog op. Maar het bepaalt mijn leven niet meer zoals vroeger. Vroeger kon ik een uurtje sporten en daarna moest ik echt gaan zitten. Inmiddels heb ik dat uitgebouwd tot 2 tot 4 uur. Dat hangt van mijn lijf af.’’

Sacha Bongaertz laat zich door zijn reuma ook niet tegenhouden.  ,,Ik heb dat nooit gedaan,’’ zegt hij. ,,Ik ben altijd over mijn grenzen heen gegaan. Ik ben mezelf altijd blijven pushen en dat heeft me ook zo ver gebracht.’’

Waar de surfers in Scheveningen blij zijn met golven van een meter, surft Bongaertz in Portugal nu golven van tien meter of hoger. Samen met zijn maten gaat hij de strijd aan met de Atlantische Ocean. ,,Nazaré is een magische plek. Een wereldwonder, waar vlak voor de kust reusachtige golven ontstaan. Als klein jochie droomde ik er al van om dit soort golven te surfen. Ik had als kind echter ook angst voor de zee en daar heb ik mezelf doorheen gepusht. Die spanning voor het rijden van grote golven voel ik nu ook. Het surfen van ‘big waves’ is een mentaal spel, dat je met jezelf speelt. Het geeft me echter wel het gevoel dat ik leef en daar doe ik het voor.’’

Dit verhaal is gepubliceerd in het Algemeen Dagblad en geschreven door Natasha Smit

Foto’s door Wouter de Wolf

 

 

Wil je mee op surfsafari in Portugal?

En in een gezellige sfeer beter leren surfen in Peniche? Ga dan met ons mee.

Surfles in Scheveningen Nederland Tasha's Surfcamp

Anatomy, terms of the surfboard

Tobias: de Piet Paulusma van het surfen

Tobias van Tellingen leeft voor de zee. Bijna dagelijks staat hij op de plank en als hij niet aan het surfen is, dan houdt hij zich bezig met het voorspellen van de golven en de wind. Van Tellingen is de ‘Piet Paulusma’ van het surfen. Via zijn website surfweer.nl brengt hij duizenden mensen op de hoogte van het surfweer:  Hoe hoog zijn de golven, hoe hard waait het en waar kun je het beste gaan golf of kitesurfen.

NATASHA SMIT

JULIANADORP -,,Het is een uit de hand gelopen hobby’’, vertelt Van Tellingen in het clubhuis van Jumpteam, een surfclub in Scheveningen. Hij doet mee aan de Hoek tot Helder, een kitesurf marathon van 130 kilometer langs de Hollands kust. Vermoeid neemt hij plaats in de kleedkamer. ,,Ik heb net twee jongens uit het water gered. De lijnen van hun kites waren in elkaar gegaan en daardoor moesten ze hun kites loslaten. Eén van die jongens lag te spartelen voor het havenhoofd en toen heb ik hem naar de kust toe gesleept.’’

De surf meteoroloog kent de kust als geen ander. Hij kent elk plekje en weet precies waar de obstakels liggen en waar er veel stroming staat. ,,Zo’n tocht van 130 kilometer kiten langs de kust is niet zonder gevaren’’, meent hij. ,,Je moet niet alleen rekening houden met de wind en de golven, maar je moet ook de obstakels ontwijken. Je wilt niet op een strekdammetje knallen. En we varen hier met driehonderd mensen tegelijk. Dat is wel oppassen geblazen. Je wilt niet dat die lijnen van de verschillende kites met elkaar in de knoop raken.’’

Vanuit zijn werk was Van Tellingen al bij het kitesurf evenement betrokken: ,,Voor deze tocht heb je hele specifieke condities nodig: West, zuidwesten wind en 25 knopen. Bijna twee jaar lang zijn we bezig geweest met het vinden van een geschikte dag. Toen ik bijna dagelijks met deze tocht bezig was, bedacht ik dat ik de Hoek van Helder net zo goed zelf kon varen.’’

Het voorspellen van het weer. Het blijft hem fascineren. Misschien komt het omdat hij dicht bij het KNMI woont, maar Tobias van Tellingen is de enige surf meteoroloog die Nederland rijk is. ,,Als je in de Bilt woont, dan woon je natuurlijk ver weg van zee.. Nadat ik voor het surfen twee keer voor niets naar zee was gereden, besloot ik dat dat anders moest. Ik heb me verdiept in de weerkaarten en bedacht hoe ik de golven en de wind kan voorspellen. Aanvankelijk deed ik dat alleen voor vrienden, maar toen steeds meer mensen daar naar vroegen, heb ik daar mijn beroep van gemaakt.’’

Bij de Hoek tot Helder komt zijn kennis hem goed van pas. De Biltse surfer raast de kust langs en helpt zelfs Olympisch kampioen Mark Tuitert een handje. ,,Zijn kite hing nog maar vast aan één lijntje. Hij lag te spartelen in het water en toen heb ik hem maar naar de kant toe gesleept. Uiteindelijk heeft ook hij de finish gehaald en dat vind ik mooi. Het is mooi om na 11 uur varen met zijn allen de finish in Julianadorp te halen.”

bron: Algemeen Dagblad

 

De jonge moeder Sandrine vond zichzelf terug in het surfen.

Als moeder heb je het soms zwaar te verduren. Je cijfert je jezelf volledig weg voor je kinderen. Sandrine van Bennekom (34) dreigde zichzelf kwijt te raken en ze kwam zelfs in de ziektewet terecht. Totdat ze het surfen ontdekte: ,,Met het surfen kan ik mezelf weer opladen. Na een surfsessie kom ik als herboren het water uit. Dat doet zoveel voor me.’’

Via een voormalig vriendje kwam Sandrine van Bennekom in aanraking met het golfsurfen. Haar ex was bezeten van surfen en als ze hem wilde zien, dan moest ze wel surfen. ,,Het surfen stond bij hem op één’’, zo vertelt ze. ,,Hij gaf me ook wat surftips, maar hij wilde ook zelf golven pakken. Daardoor ging het surfen niet heel lekker.  Na zes jaar ging die relatie uit en verloor ik ook mijn aandacht voor het surfen. Totdat ik een paar jaar geleden met Tim, mijn huidige man, naar Bali ging en het surfen weer oppakte. Ik vond het heerlijk om weer in het water te liggen.’’

Haar leven was inmiddels behoorlijk veranderd. Sandrine was moeder geworden en ze heeft nu twee dochters van twee en vier. ,,Mijn kinderen zijn fantastisch, maar ik vond het ook heftig om kinderen te krijgen. Ik ben iemand die veel tijd investeert in vriendschappen en de mensen van wie ik hou. Maar ik merkte dat ik mezelf volledig verloor in het moederschap en het leven met de kinderen. Tegelijkertijd ben ik vorig jaar ook getrouwd en kreeg ik een nieuwe baan bij jeugdzorg.’’

,,Dat klinkt allemaal fantastisch, maar voor mij was het behoorlijk zwaar. Bij jeugdzorg kreeg ik van de leerlingen intense verhalen te horen en die moest ik wel verwerken. Maar thuis was ik gelijk weer met mijn eigen kinderen bezig, waardoor ik te weinig tijd nam voor mezelf. Ik ging volledig op in het leven van de leerlingen en van mijn eigen dochters en ik vergat mezelf. Totdat het echt niet meer ging en ik last kreeg van hartkloppingen.’’

Sandrine stopte met werken en ze ging in gesprek met een psycholoog. ,,Waar laad je nu echt van op, vroeg ze mij. Wat is een plus en kost je geen energie. Ik kon maar één ding bedenken en dat was surfen. Ik word zo blij als ik in het water lig en een paar golven pak. Dan kan ik even alles om me heen vergeten en ben ik alleen maar met het surfen bezig. Het voelt soms een douche. Alsof ik van buiten en van binnen volledig gewassen wordt en er weer helemaal fris uitkom. Ik stap als een herboren mens het water uit.’’

,,Het surfen werkt voor mij als een meditatie. Het liefst ga ik drie keer per week het water in en dan vind ik het fijn om met de surflessen van Tasha’s Surfcamp mee te doen. Die zijn zo gezellig en dan maak ik zelf ook veel progressie. Verder kun je het surfen zien als een metafoor voor het leven. Zo’n golf kan best groot zijn als hij op je af komt, maar als hij er eenmaal is, dan blijkt hij toch niet zo eng te zijn. Dat overkomt me in het leven zelf ook vaak.’’

,,Ik heb geen controle over de golven, maar ik kan er wel mee leren omgaan. Ik kan me er wel op voorbereiden. Als ik rommelig aan een golf begin, dan is de kans groot dat ik van mijn board afval. Maar als ik klaar lig en goed peddel, dan kan ik aardig surfen. Ik heb nu een veel betere balans gevonden in mijn leven. Natuurlijk hou ik zielsveel van mijn kinderen en mijn man, maar af en toe kies ik ook voor mezelf. En Tim geeft me daar gelukkig ook de ruimte voor. Zoals die momentjes op het water, dat ik even alleen met mezelf en de golven bezig ben. Daar kan ik intens van genieten en het geeft me genoeg energie om met de rest van het leven aan te gaan.’’

Ga mee op surfsafari naar Marokko!